Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πλησιάζουν με γοργό ρυθμό εγείροντας
πολλά ερωτήματα τα οποία όμως δεν μπορούν να απαντηθούν εάν δεν υπάρξει πρώτα
σοβαρή ανάγνωση της πολιτικής συγκυρίας.
Ζούμε στην μνημονιακή εποχή του Καλλικράτη, στην εποχή που σύμφωνα με την
κυβέρνηση καλός δήμος είναι αυτός που δεν ζητά κρατικά κονδύλια, στην εποχή που
παράλληλα πολλές κρατικές υποχρεώσεις (κυρίως κοινωνικού χαρακτήρα)
μετακυλίονται στους δήμους και περιφέρειες χωρίς όμως την αναγκαία χρηματική
στήριξη.
Ζούμε λοιπόν ουσιαστικά σε μία
εποχή όπου η αυτοδιοίκηση δεν ΑΥΤΟ-διοικείται οικονομικά αλλά οι προϋπολογισμοί
της θα καθορίζονται από το Οικονομικό Παρατηρητήριο, πάντα υπό Τροϊκανές
εντολές. Το επόμενο στάδιο θα είναι φυσικά η αυτοδιοίκηση να χάσει και την λίγη
πολιτική αυτονομία που σε κάποιο βαθμό διέθετε.
